Fragile.

18. Manila. Kwon Jiyong ✖️
Pinakamabait sa lahat ng malditang dyosa.
DISCLAIMER: Some things I post here are not mine unless stated.

Home Theme Why so serious? Submit

Ipamukha nyo pa sa akin na wala akong kwentang tao. Isampal nyo pa sa akin na hindi ako pinapriority. Sige lang. Matututo din naman akong mag isa. Makakayanan ko din naman mag isa. Pag nangyari yun, bahala na kayo. Basta ako never akong sumuko sa inyo kahit na madalas hindi nyo ko iniintindi. Ganun lang talaga ata ako sa inyo. Hindi importante.

Alam mo kung ano yung masakit? Yung hindi ka pinaniniwalaan ng taong kahit ilang beses kang pinaglihiman at pinagmukhang tanga, tinanggap mo pa rin. Eh kung isampal ko kaya sayo yung katotohanan na sinungaling at story maker ka? Ano? Hahaha. Tangina para maramdaman mo yung nararamdaman ko ngayon.

Mali ba talaga ako ng paniniwala sa buhay? Mali ba talaga yung katwiran ko? Hindi ko na maintindihan yung sarili ko. Ako yung argabyado pero ako pa rin yung mali? Hays. Ano ba ‘to.

Umattend lang ako ng Meeting kanina para makita yung crush ko. 😍😂

September 4, 2014.

So last Thursday, I was with Ally. We went to One Archers Place to chill and you know, catching up. Honestly, dapat magbabayad lang ako ng utang dun. Hahaha. Eh the night before that, nagkatrouble na naman dito sa bahay, nag open ako kay Ally tapos ayun pinilit nya akong chumill na din daw kami since Thursday rest day ko and term break naman nya that week. Daming kwento, dami din foodssss. Hahaha. Niyaya ko nga uminom ayaw nya eh. Baka daw magwala ako tsaka umiyak. Hahaha! Gago talaga yun. Hindi naman ako ganun kahit problemado kapag nasa public place. Dapat mag Happy T kami nun eh pag punta namin ng U-Mall, sarado ang Time-Out, UWE! HAHAHA.

Weak ba ko o sadyang marami lang akong angst and issues sa buhay ko? Wala eh. Sorry guys. I gave up already. I got tired of my parents. I thought kapag nabigyan ko sila ng magandang grades, naging okay ako sa studies ko, I thought magiging okay na ang lahat. Malabo na ata talaga. Kaya ayun. Ayoko na. Sa ngayon ineenjoy ko nalang buhay ko. Wala na akong pake sa sasabihin nila. Wala din namang bago dun. Gumawa ako ng maganda o hindi, pareho lang tingin nila sa akin. Wala akong kwentang anak. Wala akong mararating sa buhay. Kaya enjoy nalang ako. Pagod na rin ako magmahal. Kaya naman pala hindi ako kayang mahalin ng iba kasi sarili kong pamilya hindi matanggap kung sino ako. Nakakatawa nalang eh. I’m okay. Kaya ko naman ‘to. Ako pa ba? Hahaha. I just lost interest almost in everything. I can’t have it anyway so why try for it? Just a waste of my precious time. Hahaha. Ewan ko ba. Nasa akin siguro talaga ang problema. Baka mahirap talaga ako mahalin, intindihin at pakisamahan. But that’s okay. Ganern telege eh. Hahaha. I’ll just enjoy what I have right now. I’m still and always thankful for all the blessings I got and will get. It’s just I’m tired proving myself to my family. If they don’t want me, fine. I don’t want them either. Hahaha. Okay just kidding. I still love them. Wala nalang talaga akong pake sa sasabihin nila.

Medyo long post ano? Hihihi. Good night! ❤

TotallyLayouts has Tumblr Themes, Twitter Backgrounds, Facebook Covers, Tumblr Music Player, Twitter Headers and Tumblr Follower Counter